Yorumlar

16 Haziran 2009 Salı

Güneş, Şehir ve Yalnızlık



Duyumsanan sıcaklık, yaşadığınız an’ı zamanın kendisinden soyutlayarak onu gelecekçi çizgileri korunmuş bir fosil haline getirir. Uzun süredir saklanmak adına bulunduğunuz ‘şehir’, kendi kafanızda yarattığınız bu olağanüstü sıcağa dayanamayarak nefesini tutar ve çok geçmeden ölüme karşı direnen topal bir arzuya dönüşür. Hemen hergün, hiç de mucizevi olmayan bu arzunun merkezine yaptığım yolculuklar, çocukluğumdan çıkan sinir uçlarını gündelik yaşam kaygısının sıradan zorunluluklarına iliştirir. Kazara çiftleştirilmiş birbirinden bağımsız iki imgenin kendilerinden bağımsız bir üçüncü imgenin varlığına yaptıkları hizmet, belki de yaşadığınız şehri sadece size ait kılan ölümlü bir enerjinin serbest kalması sonucunu doğurur. İç kanamayı çağrıştıran ve kabuğunu sıyırdıkça etkisi artan sıcakla birlikte içi boşaltılmış olarak size terk edilen şehir, travmatik bir yalnızlığı da beraberinde getirir. Kendi anlamlarından taşmaksızın doğrudan ahlaki ritüellere bağlı sayısız düşüncenin arasında yaşanan yalnızlık, sahip olunan tüm bilgiyi, nedensiz yere çökmüş bir malikanenin duvarında yamularak içeriğini kusuvermiş bir çerçeveye dönüştürür.

2 yorum:

  1. http://autohand.blogspot.com/2009/06/eski-ustalar-ii.html

    YanıtlaSil
  2. malikane, rüyalarımda yinelenen dev ev.
    oysa çökmemiş olsaydı içerisi serindi...
    rüyalarımda da uzak, yakın, berraki bulanık peydah olan malikane hep serin, yalnız

    sıcak onu eritene kadar...sıcak taşı eritene kadar kendimize sakladığımız birşeyler vardır.. çerçeve dışında

    tüm serin dileklerimle
    mariaa

    YanıtlaSil