23 Temmuz 2018 Pazartesi

Infected

Yine bir durum vesilesiyle son iki üç yılda çekilmiş olan kısa filmlere göz atma fırsatı yakaladım. Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum. Özellikle ‘Yaşayan Ölüler’ alt türüne giren filmlerde sıkça kullanılan bir terimi bu filmlerin çoğuna yakıştırmak istiyorum: ‘Infected’, gerçekten de ‘infected!’

Birbiri içine girmiş, birbiri içinden türemiş, ötekine bulaşmış, kendine bölünmüş bu filmler, tepeden inme bir hastalığı hızla kopyalayarak kısa film formatında insanlara bulaştırıyorlar. Bu viral salgının beş biyolojik unsurunu yazıyorum.

- Acının pornografisi: Yakın planda yakalanmış organize bir sosyal travmanın uzadıkça uzayan planı. Laboratuvarda üretilmiş bu acıya kesintisiz bakmanız isteniyor. Uzun uzun bakılan her acı, kendine tarih süsü veren bir fotoğrafa dönüştüğünde, farkında olmadan baktığınız ‘şey’den zevklenir hale geliyorsunuz.

- Genel plan kır manzarası: Ses kütüphanelerinden çalınmış rüzgar sesiyle birleştiğinde bakılan mekanı 'mekan' olmaktan çıkarıp kontrollü bir tiyatro dekoruna ya da orji sahasına dönüştüren pastoral erotizm, köy seviciliği.

- Saçı üç numara kesilmiş oğlan ya da tarakta kalmış kız kurusu: Karanlığın içinde bir umut ve yokluğun içinde bir var oluş çırpınışı olmak konusunda görevlendirilmiş dramatik insan dekorları... Ayrıca ‘oyun’ dediğinizde aniden bir pencere bulup silik bir yüzle dışarı bakabiliyor ya da gözlerini ardına kadar açıp omuz planda acı edebiyatı yapabiliyorlar size.

- Net alan derinliği: Kadrajın önünde zaman aşımına uğramış pejmürde bir yüz, kadrajın derininde ise onun sonsuza kıvrılan kuyruğu. ‘Kestik’ dediğinizde kuyruğunu bırakıp kaçan bu karakter kopyası, seçili travmaların şeklini alabilen bu ucuz persona, ‘net alan derinliği’ makyajının posası sadece.

- Diğer bazı ‘infected’ öğeler: Sobanın üzerine asılı yün çoraptan damlayan kuyu suyu, sesini depresyonun tonuna göre ayarlayabilen çaydanlık, üzerine köy salçası bulaşmış okul kıyafeti, Kütahya'daki aynı ustanın elinden çıkmış kromatik-soyut mutfak fayansları, film bittikten sonra dahi dumanını koruyan rujlu izmarit, tek pedallı bisiklet, tek ayakkabılı çocuk vs.

Eğer filminize iki numaralı viral efektle başlayıp dört numaralı efektle bitirirseniz genellikle festivallerden ödülle dönüyorsunuz. Ortasına iliştirdiğiniz öykünün tonu, tonajı ne olursa olsun, hele bu hastalık jüriye de bulaşmışsa.

29 Haziran 2018 Cuma

Justine


15 Haziran günü görmüş olduğum rüyadan esinlenerek... Bourgondie ormanında -öyle bir orman yok- Sade'ın 'Justine' kitabının orijinal baskısını ararken karşıma çıkan bu kadın imgesinin üzerindeki karıncalar kolajdakinden farklı olarak plastikti. Ayakkabı daha eski ve kirliydi. Kadının uzandığı taştan çıkan musluk vanasının rengi cıvık maviydi ve kesik kesik su akıtıyordu. Uzaktan atılan silah sesleri duyuyordum. Akan suyu içmek için tereddütlü bir arzu içindeydim. Sonrasında eli silahlılar tarafından vurulma korkusuyla beş-altı adım geride kalarak -tam sizin gördüğünüz mesafede- kadını bir süre izledim. Sonra zehirlenmiş olabileceğim korkusuyla uyandım.